تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْکَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً «10» إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْکَهْفِ‌: ياد بياور اى پيغمبر زمانى را که جاى گرفتند جلد 8 - صفحه 19 جوانان به غار جيرم. فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً: پس گفتند پروردگارا ما را از جانب خود بخششى عطا فرما، يعنى آمرزش و روزى و ايمنى از دشمن. وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً: و آماده فرما براى ما از کار ما که مفارقت کفار است راه راستى که به سبب آن مهتدى شويم. تفسير برهان: سليمان همدانى گويد: حضرت باقر فرمود: يا سليمان من الفتى؟ فقلت له: جعلت فداک الفتى عندنا الشّاب قال لى: اما علمت انّ اصحاب کهف کانوا کلّهم کهولا فسمّاهم اللّه فتية بايمانهم. يا سليمان من امن باللّه فهو الفتى‌ «1» اى سليمان، فتى کيست؟ عرض کردم: نزد ما کسى که جوان باشد. حضرت فرمود: آيا نمى‌دانى که اصحاب کهف تمام پيرمرد بودند، خداى تعالى ايشان را جوان ناميده به سبب ايمانشان. يا سليمان، هر که ايمان به خدا آرد، فتى باشد.