تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْکَهْفِ سِنِينَ عَدَداً «11» فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ‌: پس زديم بر گوشهاى ايشان حجابى که سخن نشنوند، يعنى بخوابانيديم آنها را. فِي الْکَهْفِ سِنِينَ عَدَداً: در غار سالهائى به عدد زياد. طبرسى (رحمه اللّه) فرمايد: دعاى ايشان مستجاب شد، يعنى و سد نموديم گوشهاى آنها را به خوابى که غالب بود از نفوذ صدا به آن سالهاى زياد؛ زيرا شخص خواب آگاه شود به شنيدن صدا، خداوند دلالت فرمايد به اين فرمايش بر اينکه اصحاب کهف نمردند و خواب بودند در امن و راحت و آسايش نفس. و اين از لغات فصيحه قرآن است که ممکن نيست ترجمه شود به معنائى‌ «1» تفسير برهان، جلد 2، صفحه 456، حديث 11. جلد 8 - صفحه 20 که موافق لفظ باشد «1».