«فِتيَة» جمع «فَتى» به معناى جوانمرد است. امام صادق عليه السلام فرمودند: «فتى»، به انسان با ايمان گفته مى‌شود، زيرا خداوند آنان را با آنکه سالمند بودند، ولى به سبب ايمانشان، «فتى» معرّفى کرده است. «2»
«رَشَد» به معناى رُشد، نجات و رضاى الهى آمده است «3» و در اين سوره سه مورد کلمه‌ى
«1». تفاسير مجمع‌البيان، نورالثقلين، کشف‌الاسرار، درّالمنثور.
«2». «کانوا شيوخاً فسمّاهم اللّه عزّوجلّ فتية بايمانهم» کافى، ج 8، ص 398؛ تفسير نورالثقلين.
«3». تفسير مجمع‌البيان.
جلد 5 - صفحه 145
رشد به کار رفته است: در داستان اصحاب کهف، داستان موسى و خضر (آيه 66) و پيامبر اسلام (آيه 23).
در حديثى آمده است که مراد از «فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ» زدن بر گوشهاى آنان، خواب سيصد و نه ساله و زنده شدن مجدّد آنان است. «1»