1- موحّد واقعى، هم بت‌ها را رها مى‌کند، هم از بت‌پرستان جدا مى‌شود.
«اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ»
2- خداپرستان از سوى مشرکان در معرض تهديد هستند. «فَأْوُوا إِلَى الْکَهْفِ»
3- غارنشينى در فضاى توحيد، بهتر از شهرنشينى در فضاى شرک است. «فَأْوُوا إِلَى الْکَهْفِ» حضرت يوسف نيز زندان را بر کاخ ترجيح داد و گفت: «رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ» «2»
4- آنکه براى خدا قيام کند و با هجرت، دست از مسکن و جامعه‌ى خود بکشد، مشمول الطاف الهى مى‌شود. «يَنْشُرْ لَکُمْ»
5- سختى‌ها زودگذر و مقدّمه‌ى آسايش است. «يُهَيِّئْ لَکُمْ مِنْ أَمْرِکُمْ مِرفَقاً»
«1». تفسير مجمع‌البيان.
«2». يوسف، 33.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 150