پیام‌های تفسیر نور

1- بى‌تفاوتى نسبت به گمراهى وانحراف ديگران، ممنوع است. «هؤُلاءِ قَوْمُنَا» (اصحاب کهف، از انحراف قوم خود ناراحت بودند.) 2- بزرگ‌ترين دغدغه‌ى مردان خدا، انحراف عقيدتى مردم است. «اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً» 3- تقليد و تبعيّت از محيط در عقايد، منطق صحيحى نيست، براى عقايد، بايد دليل روشن داشت. قَوْمُنَا اتَّخَذُوا ... لَوْ لا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطانٍ بَيِّنٍ‌ 4- شرک، افترا بر خدا و بى دليل است. «مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ» 5- دروغ، ظلم است و دروغگو ظالم، و کسى که به خدا دروغ بربندد، ظالم‌تر است. «فَمَنْ أَظْلَمُ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 149