تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً رَجُلَيْنِ جَعَلْنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ وَ حَفَفْناهُما بِنَخْلٍ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً (32)
بعد از آن براى مؤمنان حقشناس و عاصيان ناسپاس، بيان مثلى را فرمايد:
وَ اضْرِبْ لَهُمْ: و بيان نما اى پيغمبر براى مؤمنان و کافران. مَثَلًا رَجُلَيْنِ:
مثل دو مرد را که برادر بودند از بنى اسرائيل يکى «يهودا» نام و ديگرى «فطرس» اولى مؤمن و دومى کافر بود. هشت هزار دينار از پدرشان بديشان به ميراث رسيد، هر يک چهار هزار تصرف کردند. کافر بدان ضياع و عقار و اثاث البيت خريد، و مؤمن همه را در خير صرف نمود.
عطاى خراسانى نقل نموده که: برادر کافر به هزار دينار خانه خريد. برادر مؤمن گفت: بار خدايا، برادر کافر در دنيا خانهاى خريد، من از تو بهشت را به هزار دينار مىخرم، پس هزار دينار صدقه داد. برادرش هزار دينار اسباب خانه خريد، گفت: من هم هزار دينار خرج اسباب خانه آخرت نمايم، آن را صدقه داد. برادرش هزار دينار آب و ملک خريد، گفت: من هم بستان بهشتى مىخرم، آن را نيز صدقه داد. برادرش هزار ديگر زن گرفت، او گفت: من هم حوريه را تزويج نمودم، پس هر چه داشت تصدق داد. خداوند، حال اين دو برادر را براى عبرت و تنبه امّت حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله اخبار مىفرمايد که: جَعَلْنا لِأَحَدِهِما: قرار داديم مر يکى از آن دو برادر را که فطرس باشد جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ: دو بوستان از تاکهاى انگور، وَ حَفَفْناهُما بِنَخْلٍ: و
جلد 8 - صفحه 51
محفوف گردانيديم آن را به خرما، يعنى درخت خرما گرداگرد آن درآورديم. وَ جَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً: و قرار داديم ميان آن دو باغ کشتزارى تا آن موضع جامع قوتها و ميوهجات باشد و متواصل العماره به شکلى نيکو و ترتيبى منظم جلوهگر آمدى.