تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُکُلَها وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً (33) کِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُکُلَها: آن دو باغ بدادى ميوه و محصول خود را بتمامى. وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً: و ستم نکردى، يعنى کم نساختى از ميوه معهود چيزى را، يعنى بر خلاف عادت که ميوه سالى تمام آيد و سالى ناقص، اين تاکستان و نخلستان هميشه ميوه‌جاتش تمام آمدى و کم و کاستى در آن راه نيافتى. وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً: و روان ساختيم ميان هر دو بوستان نهر آب تا شرب و آبيارى آن دائمى باشد.