«ثَمَرٌ» به انواع ميوه و به انواع مال و دارايى و حتّى به درخت نيز گفته مىشود. چنانکه در آيهى 42 مىخوانيم: «أُحِيطَ بِثَمَرِهِ» که قهر خدا تمام باغ و درختان را احاطه کرد، نه تنها ميوهى آن را.
«صاحب» يعنى همراه و هم سخن، چه مؤمن باشد مثل اين آيه، چه کافر مانند آيهى 37 اين سوره که مىفرمايد: «قالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ أَ کَفَرْتَ»