«اکُل» به معناى محصول و ميوهى قابل مصرف وخوردنى است.
از اين آيات مىتوان اصول باغدارى يا احداث باغهاى نمونه و دلربا را استفاده کرد، که عبارت است از:
الف: درختان کوتاه در وسط «أَعْنابٍ» و درختان بلند در اطراف باغ باشد. «نخل»
ب: باغها با هم فاصله داشته و اطرافشان باز باشد. «جَعَلْنا بَيْنَهُما»
ج: زمينهايى که در فاصله ميان باغهاست کشت شده باشد. «بَيْنَهُما زَرْعاً»
د: ميان باغها آب جارى باشد. «فَجَّرْنا خِلالَهُما»
ه: باغها سست و ضعيف و آفتزا نباشد. «لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً»
بنابراين بهترين منظره، از باغهاى انگور گوناگون، «أَعْنابٍ» وانگور و خرما در کنار هم، «أَعْنابٍ و نخل» وانواع کشتها، «زَرْعاً» وکِشتى که در اطرافش درخت باشد، «حَفَفْناهُما»
جلد 5 - صفحه 169
و آبها از زير درختان و کنار مزرعه جارى باشد، «فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً» پديد مىآيد.
اين آيات، گويا پاسخى به درخواست کفّار سرمايهدار است که مىخواستند پيامبر، فقرا را از دور خويش براند تا آنان به گرد حضرت آمده و ايمان آورند، خداوند در پاسخ آنان مىفرمايد:
نه فقر نشانهى ذلّت است و نه ثروت نشانهى عزّت انسان. چنانکه در آيه 28 نيز به پيامبرش فرمود: وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ ...