1- دلبستگى به دنيا و دنياگرايى، زمينهى انکار قيامت است. أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ ... وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً ...
2- منکران قيامت، دليلى بر نفى آن ندارند. «ما أَظُنُّ»
3- اميد و آرزوى بىجا و بىدليل محکوم است. «وَ لَئِنْ رُدِدْتُ»
4- انسان فطرتاً گرايش به خدا و معنويات دارد. «إِلى رَبِّي»
5- بعضىها به غلط نعمت را نشانهى کرامت و ارزش خود مىپندارند و آن را ابدى مىدانند. «لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً»