اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَم تَکُن لَه‌ُ فِئَةٌ يَنصُرُونَه‌ُ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ وَ ما کان‌َ مُنتَصِراً (43)
پس از زوال اموالش و خرابي بستانش آن عدّه و عدّة که اطرافش بودند
جلد 12 - صفحه 359
رفتند و نيست از براي او فئه و کساني که ياري کنند او را غير خداوند متعال و نيست او ياري شده بقول عوام (تا پول داري رفيقتم) اهل دنيا البته توجه آنها بجائيست که محبوب آنها آنجا است هر جا که مال و منال باشد رو باو ميروند چنانچه اهل آخرت و ايمان و دين هم توجه آنها بخداوند متعال است زيرا جميع خيرات دنيوي و اخروي آنجا است و بدست قدرت او است و کساني که محبوب آنها ذات مقدّس اوست تمام توجّه آنها باوست چنانچه در حديث است
اذا اشتغل اهل الجنة بالجنة اشتغل اهل اللّه باللّه.
(گر بشکافند سر و پاي من || جز تو نجويند در اعضاي من)
وَ لَم تَکُن لَه‌ُ فِئَةٌ فئة جمعي از اشخاصي که جند و بسته باو هستند ديگر حتّي برادر و اولاد از او دوري مي‌کنند و در هيچ امري او را ياري نمي‌کنند يَنصُرُونَه‌ُ حتي نزد زن خود هم مهجور مي‌شود وَ ما کان‌َ مُنتَصِراً کيست بتواند از بليّات دنيوي و عقوبات اخروي او را نجات دهد چنانچه تمام کفار و مشرکين و ضالّين چنين هستند نه مشمول شفاعت هستند و نه قابليت رحمت دارند صريحا ميفرمايد:
فَسَأَکتُبُها لِلَّذِين‌َ يَتَّقُون‌َ وَ يُؤتُون‌َ الزَّکاةَ وَ الَّذِين‌َ هُم بِآياتِنا يُؤمِنُون‌َ اعراف آيه 156.