1- عاقبتِ اعتماد به غير خدا، ناکامى است. «لَمْ تَکُنْ لَهُ فِئَةٌ يَنْصُرُونَهُ»
2- هنگام فرارسيدن قهر خدا، مال و فرزند هر چند بسيار باشد به کار نمىآيد.
«وَ لَمْ تَکُنْ لَهُ فِئَةٌ يَنْصُرُونَهُ» (از ياران دوران رفاه به هنگام خطر خبرى نيست.)
3- قطعنامهى همهى حوادث تلخ، تنها يک جمله است و آن اينکه قدرت تنها از آنِ خداست. «هُنالِکَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ»
4- ولايتهاى غير الهى ناپايدار و باطل است، وتنها ولايت خدا ثابت و حقّ
جلد 5 - صفحه 177
است. «الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ»
5- چه محاسبهگر باشيم، چه دورانديش، بايد به سراغ خدا برويم. «هُوَ خَيْرٌ ثَواباً وَ خَيْرٌ عُقْباً»
6- نصرت الهى و حقانيّت خداوند، ضامن پرداخت بهترين پاداش و فرجام است. «هُنالِکَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَواباً وَ خَيْرٌ عُقْباً»
7- ملاک ارزشها، عاقبت و پاداش خوب است. «خَيْرٌ ثَواباً وَ خَيْرٌ عُقْباً»