تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً «47»
و (ياد کن) روزى که کوهها را به حرکت درآوريم وزمين را آشکار (صاف و هموار) مىبينى در حالى که همگان را برانگيختهايم، پس هيچ يک از آنان را فروگذار نمىکنيم.