آیه ۴۷ سوره کهف

سوره کهف(الكهف)، آیه ۴۷ · جزء ۱۵ · صفحه ۲۹۹

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا

و روزی را به خاطر بیاور که کوه‌ها را به حرکت درآوریم؛ و زمین را آشکار (و مسطح) می‌بینی؛ و همه آنان [= انسانها] را برمی‌انگیزیم، و احدی از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!

معنی کلمات و عبارات
«یَوْمَ»: ظرف است برای فعل مقدّری چون (أُذْکُرْ). «نُسَیِّرُ»: به حرکت می‌اندازیم. راه می‌بریم. «بَارِزَةً»: پیدا و نمایان. از مصدر بُروز به معنی ظُهور. مراد این است که زمین لخت و عریان و خالی از کوهها و رودها و درختان و گیاهان و ساختمانها و غیره می‌شود. حال است. «لَمْ نُغَادِرْ»: رها نساخته‌ایم. ترک نکرده‌ایم.
نزول

سال ۱۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

در آن زمان چه می‌گذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱- یادآورى مسائل آخرت، به منظور دل نبستن به زندگى ناپایدار دنیا، لازم است. « المال و البنون زینة الحیوة الدنیا ... و یوم نسیّر الجبال» «یوم» مفعول براى فعل مقدر «اُذکر» است; یعنى، «یاد کن روزى را که...». ۲- در آستانه بروز قیامت، کوه ها جابه جا شده و صفحه زمین مسطّح مى شود. « و یوم نسیّر الجبال و ترى الأرض بارزة» «نسیّر» (از ماده سیر) یعنى «حرکت مى دهیم» و «بارزة» به معناى «ظاهر و آشکار» است. چون در قیامت، کوه ها، از جا کنده مى شوند و ناهموارى هاى زمین از بین مى رود، همه جاى آن دیده شده و هیچ مانعى در برابر دید وجود ندارد. ۳- در آستانه قیامت و حشر آدمیان، سیستم جغرافیایى و زیستى زمین، تغییر مى کند. « و یوم نسیّر الجبال و ترى الأرض بارزة و حشرنهم» روشن است که به حرکت درآمدن کوه ها و هم سطح شدن پوسته زمین، شرایط جدیدى را در زمین ایجاب خواهد کرد و شرایط کنونى از بین خواهد رفت. ۴- همه انسان ها، در قیامت، به اراده الهى، جمع شده و گرد آورى خواهند شد. «و حشرنهم» «حشر» جمع کردن مردم در روز قیامت است (لسان العرب). ماضى آوردن «حشرنا» براى دلالت بر قطعى بودن حشر است. ۵- هیچ کس از حضور در صحنه قیامت معاف نخواهد بود. «و حشرنهم فلم نغادر منهم أحدًا» «غدر» به معناى «ترک کردن» است. ۶- حشرِ بدون استثناى همه انسان ها، هشدارى براى مشرکان و دنیاگرایان است. «و حشرنهم فلم نغادر منهم أحدًا» با توجه به این که آیات قبل در مورد دنیاگرایان مشرک صفت بود، تصریح به استثناناپذیرى حشر، تعریضى است به آنان که به دنیا دل خوش کردند و به آخرت بها ندادند.
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۱)
  • حضور انسانها و نفی اعتبارات و امتیازها در قیامت، مانند افرینش نخستین انها+۱ آیه
  • توجّه و یاداوری حشر به مردم در قیامت، مورد توصیه خداوند به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۴ آیه
  • حشر و حاضر شدن تمام انسانها نزد پروردگار، هنگام رستاخیز+۱۰ آیه
  • حشر انسانها، میعادگاه الهی برای همه ادمیان+۱ آیه
  • حشر انسانها در قیامت، دارای نظم و انضباط+۱ آیه
  • محشور شدن مجرمان، با حالتی از ترس و وحشت در قیامت+۱ آیه
  • شگفتی مجرمان محشور در قیامت، پس از مشاهده ریز و درشت اعمال خود، در نامه اعمال خویش+۱ آیه
  • حشر انسانها در پیشگاه خداوند، پس از حرکت کوهها و هموار شدن زمین+۱ آیه
  • به حرکت در امدن کوهها و مسطّح شدن زمین، در استانه حشر
  • خداوند، محشورکننده انسانها در قیامت+۵ آیه
  • ربوبیّت الهی، مقتضای حشر انسانها در پیشگاه پروردگار+۳ آیه
  • مسطّح و ظاهر شدن صفحه زمین، در استانه بروز قیامت
  • عمر کوهها، محدود و پایان پذیر+۹ آیه
  • انهدام کوهها، در استانه قیامت+۱۱ آیه
  • روان شدن و حرکت کوهها، در استانه قیامت+۸ آیه
  • شگفتی گناهکاران در قیامت، پس از مشاهده اعمال ریز و درشت خویش+۱ آیه
  • شگفتی گناهکاران در قیامت، پس از مشاهده اعمال خود+۱ آیه
  • مُسیّر/ اسماوصفات
  • قیامت، زمان به وقوع پیوستن وعدههای الهی+۱ آیه
  • وعده خداوند به انسانها، مبنی بر حشر انان در قیامت+۲ آیه
  • محشور شدن انسان در قیامت، مانند زمان ولادت خود+۱ آیه
واژه‌ها