تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ عُرِضُوا عَلى رَبِّکَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَکُمْ مَوْعِداً «48»
و (در آن روز) همه‌ى مردم صف کشيده، بر پروردگارت عرضه مى‌شوند. (خدا به آنان مى‌فرمايد:) همان‌گونه که نخستين بار شما را آفريديم، (امروز هم) به سوى ما آمديد، بلکه پنداشتيد که هرگز ما برايتان موعدى مقرّر نخواهيم داشت؟