پیام‌های تفسیر نور

1- آمرزش ورحمت، از شئون ربوبيّت الهى ولازمه‌ى تربيت است. «رَبُّکَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ» جلد 5 - صفحه 193 2- خداوند هم بسيار بخشنده است وهم داراى رحمتى گسترده مى‌باشد. «الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ» 3- قهر و عذاب الهى نتيجه‌ى عمل خود مردم است. «يُؤاخِذُهُمْ بِما کَسَبُوا» 4- گناهانى زشت‌تر و عذابش بيشتر است که انسان با انگيزه به سراغ آنها برود. «بِما کَسَبُوا» 5- سنّت الهى مهلت دادن به گنهکاران است. «بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ» 6- مهلت دادن و تأخير در عذاب، از نشانه‌هاى لطف الهى است. الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ... لَهُمْ مَوْعِدٌ 7- گنهکاران به مهلت‌دادن‌هاى الهى مغرور نشوند، چون موعد آن تمام و نوبت قهرى مى‌رسد که هيچ راهى براى نجات آنان نيست. «لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا»