اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا جاوَزا قال‌َ لِفَتاه‌ُ آتِنا غَداءَنا لَقَد لَقِينا مِن سَفَرِنا هذا نَصَباً (62)
پس چون از مجمع البحرين تجاوز کردند فرمود حضرت موسي عليه السّلام بيوشع بياور نهار ما را که آن ماهي بود تغذّي کنيم هر آينه بتحقيق ما ملاقات کرديم از اينکه مسافرت خستگي و زحمتي گفتند يوشع در مجمع البحرين وضوء گرفت آب وضوء او پاشيده شد بماهي چون آب حيات بود ماهي زنده شد و در آب سير کرد و رفت حضرت موسي و يوشع بطرف صخره مجمع البحرين حرکت کردند سير طويلي که خسته شدند که مفاد فَلَمّا جاوَزا است قال‌َ لِفَتاه‌ُ حضرت موسي گرسنه شد خواست آن ماهي را تناول کند فرمود بيوشع بياور آنچه براي خوراک ذخيره کرده‌ايم آتِنا غَداءَنا چون مرسوم بود غذاي نهار را قبل از ظهر تناول مي‌کردند او را غدا مي‌گفتند که بزبان ما صبحانه مي‌گويند و غذاي شب را موقع عشاء او را شام مي‌گوييم:
لَقَد لَقِينا يعني احساس گرسنگي و ضعف و خستگي نموديم مِن سَفَرِنا هذا نَصَباً.
در اينکه مسافرت طولاني از براي نصب اطلاقات زيادي در قرآن مجيد
جلد 12 - صفحه 380
شده و در اينکه آيه بمعني تعب و خستگي است ولي در موارد ديگر اطلاق بر سهم شده نصيب بر حد زکاة نصاب بر آلهه مشرکين انصاب بر استقرار بر زمين نصب جبال و غير اينها از معاني.