اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ أَ رَأَيت‌َ إِذ أَوَينا إِلَي الصَّخرَةِ فَإِنِّي نَسِيت‌ُ الحُوت‌َ وَ ما أَنسانِيه‌ُ إِلاَّ الشَّيطان‌ُ أَن أَذکُرَه‌ُ وَ اتَّخَذَ سَبِيلَه‌ُ فِي البَحرِ عَجَباً (63)
گفت يوشع بحضرت موسي آيا ديدي زماني که ما جا گرفتيم بر صخره مجمع البحرين پس محققا من جا گذاشتم ماهي را و نبود جا گذاشتن من او را مگر از شيطان اينکه متوجه باشم و آن ماهي گرفت راه خود را و در دريا و اينکه امر عجيبي بود که ماهي مرده زنده شود و در دريا سير کند قال‌َ أَ رَأَيت‌َ البته حضرت موسي هم مشاهده کرده بود که يوشع چون اراده وضو داشت ماهي را بر صخره گذاشت إِذ أَوَينا إِلَي الصَّخرَةِ چون در راه خسته شده بودند حضرت موسي بر صخره قرار گرفت رفع خستگي و تعب خود کند يوشع در اينکه موقع ماهي را گذاشت بر صخره لکن موسي متوجه نشد ولي يوشع مشاهده کرد که ماهي بحرکت آمد و در دريا سير کرد فَإِنِّي نَسِيت‌ُ الحُوت‌َ گذشت که نسيان در اينجا بمعني فراموشي نيست بلکه بمعني جا گذاشتن بود که پس از وضوء بردارد و اينکه يک ترک اولي بود که بسا از انبياء صادر ميشد و خداوند در آياتي نسبت نسيان را بخود هم داده مثل فَذُوقُوا بِما نَسِيتُم لِقاءَ يَومِکُم هذا إِنّا نَسِيناکُم سجده آيه 14.
وَ قِيل‌َ اليَوم‌َ نَنساکُم کَما نَسِيتُم لِقاءَ يَومِکُم هذا جاثيه آيه 34 و غير اينها از آيات وَ ما أَنسانِيه‌ُ إِلَّا الشَّيطان‌ُ أَن أَذکُرَه‌ُ چون ترک اولي هم باغواي شيطانست چنانچه با حضرت آدم و حوّا در اکل شجره نمود وَ اتَّخَذَ حوت سَبِيلَه‌ُ راه خود را که آب حيات از وضوء يوشع باو اصابت کرد و زنده شد و خود را انداخت در دريا و سير کرد فِي البَحرِ عَجَباً و اينکه امر چون بر خلاف طبيعت بود موجب تعجّب يوشع شد.
381