تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلا تَسْئَلْنِي عَنْ شَيْ‌ءٍ حَتَّى أُحْدِثَ لَکَ مِنْهُ ذِکْراً (70) قالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي‌: گفت خضر پس اگر پيروى کنى مرا. فَلا تَسْئَلْنِي عَنْ شَيْ‌ءٍ: پس مپرس مرا از چيزى که منکر آيد به نظر تو و وجه صحت آن را ندانى، يعنى افتتاح به سؤال مکن. حَتَّى أُحْدِثَ لَکَ مِنْهُ ذِکْراً: تا من احداث کنم و ابتدا نمايم براى تو از آن چيز بيانى که تو دريابى حکمت آن را، يعنى بايد حدوث بيان و کشف مصلحت آن از من باشد بدون سبقت سؤال تو، موسى عليه السلام قبول نمود. جلد 8 - صفحه 91 در کافى حضرت صادق عليه السلام فرمايد: لو کنت بين موسى و الخضر لاخبرتهما انّى اعلم منهما و لا نبأتهما بما ليس فى ايديهما لأنّ موسى و الخضر اعطيا علم ما کان و لم يعطيا علم ما يکون و ما هو کائن حتّى تقوم السّاعة و قد ورثناه من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله وراثة «1». اگر بودم من ميان موسى و خضر عليهما السلام، هر آينه خبر مى‌دادم ايشان را که من داناتر هستم از ايشان، و خبر مى‌دادم به آنچه در دست آنها نبود؛ زيرا موسى و خضر عطا شده بودند علم آنچه بود، و عطا نشده بودند علم آنچه مى‌باشد و آنچه خواهد بود تا قيام قيامت، و بتحقيق ارث برديم آن علم را از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله، ارث بردنى.