اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ فَإِن‌ِ اتَّبَعتَنِي فَلا تَسئَلنِي عَن شَي‌ءٍ حَتّي أُحدِث‌َ لَک‌َ مِنه‌ُ ذِکراً (70)
گفت خضر بموسي پس اگر همراه من آمدي پس از اينکه سؤال نکن از هر چيزي تا خود من براي شما سرّ آن را بيان کنم (مسئلة) اگر انسان امري را مشاهده کرد بر خلاف ظاهر و لو بداند که بدون حکمت و مصلحت نيست لکن سؤال از حکمت و مصلحت او مانعي ندارد غاية الامر طرف اگر صلاح ميداند حکمت آن را بيان کند ميکند و اگر صلاح نميداند خودداري ميکند تا بموقع خود که مصلحت اقتضاء کند و اينکه تکليف که خضر بحضرت موسي کرد و قال‌َ فَإِن‌ِ اتَّبَعتَنِي فَلا تَسئَلنِي عَن شَي‌ءٍ حَتّي أُحدِث‌َ لَک‌َ مِنه‌ُ ذِکراً واجب نبود بر موسي قبول اينکه امر و ندارد هم که موسي قبول کرده باشد البتّه بايد موسي بتکليف خود عمل کند.