1- در آموزش، زمان را از دست ندهيد. «فَانْطَلَقا» (حرف «ف» نشانه فوريّت است)
2- همراهى افراد، گاهى تا پايان راه نيست. همسفر اوّل موسى، در ادامه راه با آنان نبود و موسى وخضر، دو نفرى به راه افتادند. «فَانْطَلَقا» و نفرمود: «فَانْطَلَقُوا»
جلد 5 - صفحه 204
3- فراگيرى علم، محدود به زمان و مکان و وسيلهى خاصّى نيست. «رَکِبا فِي السَّفِينَةِ» (در دريا و سوار بر کشتى و در سفر هم مىتوان آموخت.)
4- اگر علم و حکمتِ کسى را پذيرفتيم بايد در برابر کارهايش، حتّى اگر به نظر ما عجيب آيد، سکوت کنيم. «السَّفِينَةِ خَرَقَها»
5- گاهى لازمهى آموزش، خراب کردن است. «خَرَقَها»
6- هنگام خطر، هر کسى خود و منافع خود را مىبيند، ولى انبيا به فکر ديگرانند.
«لِتُغْرِقَ أَهْلَها» و نفرمود: «لتغرقنا»
7- سوراخ کردن کشتى، به ظاهر هم تصرّف بىاجازه در مال ديگرى بود، هم زيان و خسارت رساندن بىدليل به مال و جان خود و ديگران، لذا حضرت موسى اعتراض کرد. «شَيْئاً إِمْراً»