پیام‌های تفسیر نور

1- معلّم و استاد مى‌تواند شاگرد خود را مؤاخذه کند. «لا تُؤاخِذْنِي» 2- در تعليم وتربيت نبايد کار را بر شاگردان سخت گرفت. «لا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً» 3- معلّم و استاد، پس از پذيرش اشتباه وعذرخواهى شاگرد، تعليم و ارشاد را ادامه دهد. «فَانْطَلَقا» 4- معلّم بايد شاگرد را به تدريج با معارف آشنا کند. «فَانْطَلَقا» (موسى گام به گام با اسرار آشنا مى‌شود.) 5- مراعات محکمات، مهم‌تر از تعهّدات اخلاقى است. «أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَکِيَّةً» موسى به خاطر اينکه قتل را از منکرات مى‌دانست، نهى از منکر را برخورد لازم ديد و نهى کرد و از تعهّد اخلاقى که داده بود، دست برداشت. 6- قانون قصاص، در دين موسى نيز بوده است. «أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَکِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ» اعتراض موسى اين بود که چرا نوجوانى را که قاتل نبوده کشتى؟ 7- گاهى آنچه نزد کسى «معروف» است، نزد ديگرى «منکر» جلوه مى‌کند. «جِئْتَ شَيْئاً نُکْراً» جلد 5 - صفحه 206 جزء «16»