1- مربّى و معلّم بايد از ظرفيّت شاگردان آگاه باشد. إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِيعَ ...
2- در واگذارى مسئوليّتهاى فرهنگى، بايد لياقتها شناخته و ضعفها گوشزد شود. إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطِيعَ ...
3- ظرفيّت افراد براى آگاهىها متفاوت است، حتّى موسى تحمّل کارهاى خضر را ندارد. «لَنْ تَسْتَطِيعَ»
4- رشد علمى بدون صبر، ميسّر نيست. رُشْداً ... وَ کَيْفَ تَصْبِرُ
5- بسيارى از مجادلات و کدورتها، در اثر بىاطلاعى افراد از افکار و اهداف يکديگر است. وَ کَيْفَ تَصْبِرُ ...
6- آگاهى و احاطهى علمى، ظرفيّت و صبر انسان را بالا مىبرد. «کَيْفَ تَصْبِرُ عَلى ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً»
7- با صبر و لطف الهى مىتوان به رشد و کمال رسيد. «إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً»
8- براى هر کارى که در آينده مىخواهيم انجام دهيم، مشيّت الهى را فراموش نکرده و «إِنْ شاءَ اللَّهُ» بگوييم. «سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً»
9- خضر معصوم بود، چون موسى تعهّد کرد که از دستورهاى او نافرمانى نکند.
«لا أَعْصِي لَکَ أَمْراً»
جلد 5 - صفحه 203
10- اطاعت از معلّم وصبر در راه تحصيل، ادب وشرط تعلّم است. سَتَجِدُنِي ... صابِراً
11- تعهّد گرفتن در مسايل علمى و تربيتى جايز است. «فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلا تَسْئَلْنِي»
12- سؤال کردن، زمان دارد وشتابزدگى در سؤال، ممنوع است. فَلا تَسْئَلْنِي ... حَتَّى أُحْدِثَ لَکَ
13- تمام کارهاى انبيا، با دليل، منطق و حکيمانه است. «أُحْدِثَ لَکَ مِنْهُ ذِکْراً»
14- استاد و مربّى بايد از ذهن شاگردان، ابهام زدايى کند. «حَتَّى أُحْدِثَ لَکَ مِنْهُ ذِکْراً»