تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذاباً نُکْراً (87)
قالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ: گفت اسکندر: اما کسى که ستم کند بر نفس خود.
يعنى بر کفر خود مصر باشد. فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ: پس زود باشد که عذاب کنيم او را، يعنى من و آنانکه با منند بکشيم او را، و اين عذاب دنياى اوست. ثُمَّ يُرَدُّ إِلى رَبِّهِ: پس بازگشته شود به سوى جزاى پروردگارش در قيامت.
فَيُعَذِّبُهُ عَذاباً نُکْراً: پس عذاب فرمايد خداى تعالى او را عذاب سخت و قبيح و منکر که مثل آن معهود نباشد و شناخته نشود، زيرا مثل عذاب جهنم در دنيا نديده باشند تا بشناسند آن را.