اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
حَتّي إِذا بَلَغ‌َ مَطلِع‌َ الشَّمس‌ِ وَجَدَها تَطلُع‌ُ عَلي قَوم‌ٍ لَم نَجعَل لَهُم مِن دُونِها سِتراً (90)
تا زماني که رسيد بمحل طلوع شمس طرف مشرق زمين يافت که آفتاب طلوع مي‌کند بر قومي که قرار نداديم از براي آنها از طرف شمس ساتري حَتّي إِذا بَلَغ‌َ مَطلِع‌َ الشَّمس‌ِ البته نزديک درياي طرف مشرق ممکن نيست سکونت در آن و مراد محليست که قابل سکونت باشد وجدها مشاهده کرد که خورشيد تَطلُع‌ُ عَلي قَوم‌ٍ يک جماعت وحشي بياباني که لَم نَجعَل لَهُم نداشتند سايه باني مثل عمارتي يا کوهي يا اشجاري که خود را بتوانند از تابش آفتاب حفظ کنند علم ساختمان و غرس اشجار و کشت و زراعت نداشتند و البته در اثر تابش آفتاب سياه پوست بودند مِن دُونِها سِتراً کوهي هم نبود که در سايه کوه زيست کنند و در حديث از حضرت باقر عليه السّلام دارد اول پيغمبري که داراي مقام سلطنت شد ذي القرنين بود که بعد از نوح بوجود آمد و نامش عيّاش بود و مالک شده ما بين مشرق و مغرب که تمام کره زمين در تحت تصرف او در آمد.