1- هرجا مردم احساس نياز کردند، سرمايهگذارى هم مىکنند. «فَهَلْ نَجْعَلُ لَکَ خَرْجاً» در آيهى 77 اين سوره مردم قطعه نانى به دو پيامبر خدا ندادند، ولى در اين آيه، حاضرند سرمايهگذارى کلان کنند.
2- اولياى خدا بهترين کسانىاند که مىتوانند ايجاد امنيّت کنند و گرهگشاى مردم باشند. يا ذَا الْقَرْنَيْنِ ... تَجْعَلَ بَيْنَنا ... سَدًّا
3- نياز به امنيّت بيش از مسکن ولباس است. نَجْعَلُ لَکَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ ... سَدًّا (مردمى که در برابر خورشيد، سايهبان ولباس نداشتند، از ذوالقرنين امنيّت خواستند، نه پوشش.)
4- در جوامع انسانى، امنيّت وآسايش از اهميّت ويژهاى برخوردار است. «تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا» لذا سختترين کيفرها نيز براى برهمزنندگان امنيّت است. «2»
5- حبس و محدود کردن تبهکاران، جايز است. «سَدًّا»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». اشاره به آياتى که کيفر «مفسدين فى الارض» را بيان مىکند.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 225