1- از ديدگاه اولياى الهى، همهى امکانات از خداست. «ما مَکَّنِّي فِيهِ رَبِّي»
2- پيامبران براى رسالت و هدايت مردم، درخواست پول و ماديات از آنان نداشتند. «1» «ما مَکَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ»
3- امکانات مردمى را در راه مصالح آنان بايد به کار گرفت. «فَأَعِينُونِي»
4- براى رسيدن به هدف، علاوه بر طرح وتقاضا وبودجه، همّت و مشارکت مردمى نيز لازم است. «فَأَعِينُونِي»
5- گاهى بهجاى کمکهاى مالى بايد نيروى انسانى را به کمک طلبيد. «فَأَعِينُونِي»
6- ترکيب آهن و مس (آلياژ سازى)، ابتکار انبياست. آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ ... قِطْراً (امروزه از نظر علمى، اهميّت اين ترکيب ثابت شده است.)
7- محکمکارى و بىنقص انجام دادن کارها، شيوهى انبياست. فَمَا اسْطاعُوا ...
سدّ ذوالقرنين چنان محکم وبزرگ بود که نمىتوانستند آن را خراب کنند يا از آن بگذرند. أَنْ يَظْهَرُوهُ ... لَهُ نَقْباً
8- در حلّ مشکلات اجتماعى، هميارى مردمى که صاحبان درد هستند، لازم است. (زيرا نشاط کارى بيشتر مىشود، ارزش زحمات را مىدانند و کمکارى نمىکنند.) فَأَعِينُونِي ... فَمَا اسْطاعُوا ...
9- رهبران لايق، به کمک علم، هنر، سوز و تعاون، از سادهترين افراد و ابزار، بهترين کارها را توليد مىکنند، بنابراين اگر مدير لايق باشد، کارگران ساده مهمترين پروژهها را انجام دهند. فَأَعِينُونِي ... فَمَا اسْطاعُوا ...
«1». در سورهى شعراء، پنج مرتبه از قول پنج پيامبر نقل شده است که به مردم مىگفتند: ما از شما پاداش مادّى نمىخواهيم. پيامبر اسلام نيز مزد رسالت خود را محبّت اهلبيت عليهم السلام قرار داد، که ثمرهى محبّت و پيروى از آنان نيز به خود انسان بازمىگردد.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 227