تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما کَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً (106) ذلِکَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ‌: آنچه مذکور شد، پاداش ايشان به آن جهنم است. يا امر چنين است که مذکور شد از بطلان عمل و خست قدر ايشان، پس جزاى آنها جهنم است. بِما کَفَرُوا: به سبب آنکه کافر شدند. وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً: و فرا گرفتند آيات کتاب مرا و پيغمبران مرا سخريه و استهزا، «1» سوره انعام آيه 82. «2» سوره بقره آيه 40. جلد 8 - صفحه 129 يعنى با کتاب و پيغمبر ما استهزاء نمودند، و هر که استهزا به آيات و انبيا نمايد، موجب کفر عظيم و مستحق عذاب اليم خواهد بود. و اگر چنانچه به سبب شرافت حضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله نبودى، هر آينه استهزاء به مقدسات مذهبى مورد نزول عذاب خسف و مسخ واقع شدى از شدت عظمت شناعت و قبح آن؛ چنانچه در رضوى نقل شده که: پيغمبرى از پيغمبران بنى اسرائيل ايستاده بود به نماز، سفيهى از سفهاء بنى اسرائيل بناى استهزاء را گذاشته، دهن کجى به روى او مى‌نمود، هنوز از مکان خود زايل نشدى که خداوند عز و جل او را به صورت قمله مسخ فرمودى‌ «1».