تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ وَيْلٌ لِلْکافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ «2» اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌: خداوند به حقى که خاصه ملک و ملک او است آنچه در آسمانها است از موجودات علويه و آنچه در زمين است از مخلوقات سفليه، يعنى تمامى موجودات از مادى و مجرد در حيطه تصرف الهى است. وَ وَيْلٌ لِلْکافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ: و واى کافران را از عذاب سخت که جهنم باشد. تبصره: آيه شريفه و عيد و تهديد است نسبت به کافران و منکران خدا و پيغمبر و قرآن. در حق اليقين مجلسى (رحمه الله) به سند معتبر از عمرو بن ثابت که امام محمد باقر عليه السّلام فرمود: اهل جهنم در آتش فرياد مى‌کنند مانند سگان و گرگان از شدت آنچه به آنها مى‌رسد از الم عذاب الهى. چه گمان دارى اى عمرو! به گروهى که آنها را مرگ نباشد تا از عذاب نجات يابند و عذابشان هرگز سبک نشود، تشنه و جلد 7 - صفحه 11 گرسنه و کر و کور و گنگ و رو سياه و محروم و پشيمان و مغضوب پروردگار، رحم به ايشان نشود، و آتش دائما افزوده، و حميم به عوض آب، و زقّوم به عوض طعامشان باشد، و به قلابهاى آتشين بدنهاى آنها را درند و گرز به سر آنان زنند و با شياطين به غلها مقيّد شوند. اگر دعا کنند مستجاب نشود، و حاجتشان برآورده نشود؛ اين است حال جمعى که به جهنم روند. «1»