تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا فَأَوْحى‌ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِينَ «13» وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ‌: و گفتند آنانکه کافر بودند مر رسولان خود را. لَنُخْرِجَنَّکُمْ مِنْ أَرْضِنا: هر آينه بيرون مى‌کنيم شما را از زمين و شهرهاى خود. أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا: يا آنکه عود کنيد و موافقت نمائيد با ما در کيش و آئين ما، قسم خوردند بر اينکه يکى از اين دو امر صادر شود: يا اخراج آنها رسولان را از بلاد خود، يا گرديدن رسولان به ملت آنان؛ و ممکن است خطاب به هر پيغمبر و تابعين او باشد، پس تغليب جماعت بر واحد نموده. «1» بحار الانوار، جلد 71، صفحه 155، حديث 68. «2» مجمع البيان، جلد 3، صفحه 307. جلد 7 - صفحه 31 خلاصه چون کفار در کيش خود راسخ و در صدد اخراج و اضرار پيغمبران شدند، فَأَوْحى‌ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ‌: پس وحى فرمود به انبياء پروردگارشان و قسم ياد فرمود که: لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِينَ‌: هر آينه البته البته هلاک گردانيم ستمکاران را، يعنى کافران را که در کفر متوغل و غالى شده.