تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ «23»
جلد 7 - صفحه 44
بعد از آن وعيد کفار و وعده مؤمنان را بيان مى‌فرمايد:
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا: و داخل شوند آنانکه ايمان آورده‌اند به خدا و آنچه از جانب الهى است. وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى شايسته و پسنديده که حق تعالى امر فرموده. آيه شريفه دليل است بر آنکه عمل صالح جزء ايمان است و ايمان فقط بدون عمل صالح فايده ندارد. جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: در بوستانهائى که مى‌رود زير درختان و مساکن آن جويهاى آب و شير و انگبين. خالِدِينَ فِيها: در حالتى که جاويد باشند در آن بهشتها.
داخل کننده مؤمنان در بهشت، ملائکه باشند که ايشان را به اکرام و تعظيم تمام به رياض دار السّلام درآورند. بِإِذْنِ رَبِّهِمْ: به فرمان و دستور پروردگارشان.
تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ: تحيت ملائکه به مؤمنان در بهشت يا تحيت خدا بر ايشان يا تحيت هر يک نسبت به همديگر، سلام باشد که دال است بر سلامتى از جميع آفات و عاهات.