تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ سَخَّرَ لَکُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَکُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ (33) وَ سَخَّرَ لَکُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ‌: و رام گردانيد براى نفع بردن و استضائه شما آفتاب و ماه را در حالى که مستمرند بر دأب و عادات خود در سير و اناره. اما آفتاب: 1- با آنکه در آسمان چهارم است، تأثير در اين عالم به حد اعتدال و موافق حيات و صحت است. 2- حرکت هر روزه او. 3- حرکت ساليانه او. 4- تربيت او نباتات و جواهرات را. 5- تخلف ننمودن از وظيفه مقرره خود 6- استضائه مخلوقات از نور او، خصوصا انسان. و اما ماه: 1- طلوع او در شب، چنانکه آفتاب نيّر روز است، ماه نيّر شب باشد. 2- تنظيم معاملات به سبب طلوع و غروبش که ابتدا و انتهاى محاسبات خود را دانند 3- نور ماه چون سبب زيادتى رطوبات آمد، حکمت الهى اقتضا نموده که نور آن بر يک نسق نباشد و غيره، تمام اين تدبيرات دالّند بر مدبر حکيم. وَ سَخَّرَ لَکُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ: و رام گردانيد براى نفع شما شب و روز را تا متعاقب يکديگر مى‌رسند، يکى براى نوم و راحت، و ديگرى براى کسب و معيشت و اختصاص هر يک به صفتى خاص: 1- شب و روز ضدانند و منافيان، چون شب آيد روز را ببرد 2- اختلاف هر يک در زيادتى و کمى 3- دارا بودن هر يک فوائد بسيار خاصى را که ديگرى دارا نباشد. جلد 7 - صفحه 58