تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ (41) رَبَّنَا اغْفِرْ لِي‌: اى پروردگار ما بيامرز مرا. وَ لِوالِدَيَ‌: و پدر و مادر مرا، وَ لِلْمُؤْمِنِينَ‌: و ساير مؤمنان را. يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ‌: در روزى که قائم شود حساب خلايق، يعنى ثابت گردد. ابن عباس‌ «3» گويد: مراد مؤمنان امت حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله مى‌باشند. تبصره: اصحاب اماميه‌ «4» به اين آيه استدلال فرموده بر آنکه پدر و مادر ابراهيم‌ «1» منهج الصادقين جلد 5، صفحه 145. «2» ارشاد القلوب، جزء اوّل، باب 47. «3» منهج الصادقين، جلد 5، صفحه 145. «4» مجمع البيان، جلد 3، صفحه 319. جلد 7 - صفحه 68 کافر نبودند، زيرا آن حضرت سؤال مغفرت نموده براى ايشان در روز قيامت، و اگر کافر بودند هرآينه اين دعا نمى‌نمود، زيرا شايسته مقام او نيست. و پدر آن حضرت «تارخ» موحد بوده، زيرا به اجماع اماميه و دلايل نقليه از ائمه معصومين و براهين عقليه، ثابت شده که آباء و اجداد حضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تا حضرت آدم أبو البشر عليه السّلام مؤمن و موحد بوده‌اند نه کافر و نه مشرک. و حديث مشهور خاصه و عامه از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود «1»: لا يزال يقلّبنى اللّه من اصلاب الطّاهرين الى ارحام الطّاهرات حتّى اخرجنى فى عامکم هذا، لم يدنسنى بدنس الجاهليّة. هميشه مى‌گردانيد مرا خداى تعالى از اصلاب طاهره به ارحام مطهر تا خارج نمود مرا در زمان شما، ملوث ننمود مرا به نجاست کفر جاهليت و مراد از «أب» در آيه ديگر «عم» او مى‌باشد آذر، که وعده نموده بود به ابراهيم عليه السّلام که اسلام آورد، پس از اسلام براى او استغفار نمايد، چون مبيّن شد که دشمن خدا باشد، بيزارى جست از او، چنانچه روايت عياشى‌ «2» مؤيد آن است (سوره توبه آيه 114).