تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ (42) و چون حق تعالى ذکر روز حساب فرمود، بيان فرمايد که امهال کافران نه به جهت غفلت است، بلکه براى تأکيد و اتمام حجت باشد. وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا: و مپندار و گمان مکن خداى را غافل و بى‌خبر. «1» بحار الانوار، جلد 15، صفحه 11، حديث 12، (روايتى با مضمون مشابه) و نيز رجوع کنيد به تفاسير عامّه و خاصّه، ذيل آيه 219 سوره شعراء. «2» تفسير عياشى، جلد 2، صفحه 114. جلد 7 - صفحه 69 عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ‌: از آنچه مى‌کنند ستمکاران و کافران. خطاب به حضرت، مراد امت است، يعنى ثابت باشيد بر آنچه دانسته‌ايد از عقابى که متوجه ظالمان است. در انوار گفته: خطاب به حضرت، و مراد تثبيت او است بر آنچه مطلع فرموده خداوند او را بر احوال ظلمه و افعال ايشان و مخفى نبودن چيزى بر او و وعيد به آنکه او معاقب ايشان است بر کم و زياد ظلم و علم ازلى الهى احاطه دارد به تمام جزئيات، يا خطاب نسبت به هر کسى است که به سبب جهل به صفات سبحانى، توهّم غفلت الهى را نموده و مغرور شده به واسطه امهال حضرت بارى. نزد بعضى آيه شريفه در مقام تسليه مظلوم و تهديد ظالم است. پس مى‌فرمايد: إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ‌: اينست و جز اين نيست که تأخير مى‌اندازد خداى تعالى عذاب ستمکاران را. لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ: براى روزى که خيره شود در آن روز چشمها از مشاهده احوال و اهوال قيامت.