اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
الر تِلک‌َ آيات‌ُ الکِتاب‌ِ وَ قُرآن‌ٍ مُبِين‌ٍ «1»
(الر) مکرر گفته شده که از رموز است و هر چه بگوئيم تفسير برأي است (تلک) اشاره باين سوره مبارکه است (آيات الکتاب) يعني يک قسمت از کتاب الهي که قرآن مجيد است آيات اينکه سوره مبارکه است که 99 آيه است و در اول سوره بقره مجلد اول اسامي قرآن را ذکر کرديم و وجه اطلاق کتاب بر قرآن را بيان نمود رجوع کنيد (و قرآن) عطف بآيات است و لذا مضموم است نه عطف بالکتاب باشد
جلد 12 - صفحه 3
و الا مکسور بود و مدخول آيات بود يعني آيات قرآن بلکه نفس آيات قرآن مجيد است و عطف بيان است، پس اشکالي که بعضي کردند که قرآن همان کتاب است تکرار براي چه وارد نيست، مي‌گوييم آيات کتاب قرآن است زيرا آيه آيه نازل شده و روح الامين قرائت کرده بلکه الفاظ آنها را خداوند ايجاد فرموده لذا کلام الهي است و از اينکه جهت يکي از اسماء الهي متکلّم است و موسي را کليم اللّه گفتند و در ليلة المعراج خداوند بدون واسطه ملک با پيغمبرش تکلّم فرمود (مبين) زيرا قرآن مبين تمام وظائف ديني است، اما مطالب اعتقادي را بادله واضحه و منطق صحيح بيان فرموده، و اما قصص انبياء را براي تنبيه بندگان مکرر بيان کرده و دستورات علميّه را هم نشان داده بالجمله (وَ لا رَطب‌ٍ وَ لا يابِس‌ٍ إِلّا فِي کِتاب‌ٍ مُبِين‌ٍ) انعام آيه 59 وَ کُل‌َّ شَي‌ءٍ أَحصَيناه‌ُ فِي إِمام‌ٍ مُبِين‌ٍ يس آيه 11 و بالجمله تمام علم قرآن نزد امام است و تمام علم امام در قرآن است