تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ کَفَرُوا لَوْ کانُوا مُسْلِمِينَ «2»
«1» منهج الصادقين جلد 5، صفحه 151.
جلد 7 - صفحه 81
بعد از آن تمناى کفار را فرمايد:
رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ کَفَرُوا: چه بسا دوست دارند آرزو کنند کافران.
لَوْ کانُوا مُسْلِمِينَ: که کاشکى بودندى مسلمان. 1- اين آرزوى آنان در دنيا باشد به وقت نصرت مؤمنان. 2- نزديک حلول موت کفار. 3- در قبر. 4- در قيامت. 5- وقت حساب 6- در موقعى که عصاة موحدان را از جهنم بيرون آرند و درهاى جهنّم را بروى کفار ببندند، دانند که خروج آنان از جهنم ممکن نيست، تمنا کنند که کاش از اهل اسلام مىبودند. 7- عياشى «1» از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که وقتى روز قيامت شود، منادى از جانب خداى تعالى ندا نمايد که داخل بهشت نشود مگر مسلمان، در آن وقت همه آرزو کنند که کاش مسلمان مىبوديم. 8- در مجمع «2» به حديث مرفوع از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است: چون روز قيامت اهل جهنم را به جهنم برند و در ميان آنها فاسقان اهل قبله باشند، کفار بر سبيل طعن گويند: نه، شما نماز و روزه بجا آورديد؟ امروز شما را هيچ نفعى نرساند و با ما در عذاب شريک هستيد، اين سخنان بر مسلمانان شاق آيد، و به ناله و زارى آمده، حق تعالى بر ايشان رحمت فرموده بفرمايد تا ايشان را بيرون آرند، در اين حال کافران تمنا کنند: کاش ما مسلمان بوديم.