تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) لَو ما تَأتِينا بِالمَلائِکَةِ إِن‌ کُنت‌َ مِن‌َ الصّادِقِين‌َ «7» چرا نمي‌آوري‌ ‌بر‌ ‌ما ملائکه‌ ‌اگر‌ تو هستي‌ ‌از‌ راستگويان‌ نظر ‌به‌ اينکه‌ حضرت‌ رسالت‌ ميفرمود: ‌بر‌ ‌من‌ نازل‌ ميشوند و جبرئيل‌ امين‌ وحي‌ مياورد چنانچه‌ ‌در‌ قرآن‌ ميفرمايد: وَ إِنَّه‌ُ لَتَنزِيل‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ نَزَل‌َ بِه‌ِ الرُّوح‌ُ الأَمِين‌ُ عَلي‌ قَلبِک‌َ لِتَکُون‌َ مِن‌َ المُنذِرِين‌َ شعراء ‌آيه‌ 19. لذا تقاضا کردند ‌که‌ ‌اينکه‌ ملائکه‌ ‌که‌ مي‌گويي‌ ‌بر‌ ‌من‌ نازل‌ ميشوند ‌بما‌ نشان‌ بده‌ ‌تا‌ باور کنيم‌ لَو ما تَأتِينا بِالمَلائِکَةِ ‌اگر‌ ‌آن‌ ملائکه‌ ‌که‌ مدعي‌ هستي‌ چرا ‌ما نمي‌بينيم‌ مگر ‌ما ‌با‌ تو فرق‌ داريم‌ همه‌ بشر هستيم‌ ‌اگر‌ بشر ممکنست‌ تماس‌ بگيرد ‌با‌ ملائکه‌ چرا ‌بما‌ نشان‌ نميدهي‌ و ‌اگر‌ ممکن‌ نيست‌ ‌پس‌ چرا مدعي‌ ميشوي‌ إِن‌ کُنت‌َ مِن‌َ الصّادِقِين‌َ ‌پس‌ چون‌ نشان‌ نميدهي‌ تو کذّاب‌ و دروغگويي‌. (جواب‌) اولا لزوم‌ ندارد ‌که‌ ملائکه‌ بصور جسماني‌ ‌بر‌ انبياء نزول‌ کنند بلکه‌ جلد 12 - صفحه 9 ارواح‌ ‌آنها‌ ‌با‌ ارواح‌ انبياء تماس‌ گيرد چنانچه‌ ‌در‌ ‌آيه‌ مذکور فرمود: (‌علي‌ قلبک‌) و مراد ‌از‌ قلب‌ همان‌ روح‌ مقدس‌ حضرت‌ ‌است‌ و ‌اينکه‌ امريست‌ ممکن‌ و خطورات‌ قلبيه‌ چه‌ ‌آنها‌ الهام‌ ملکي‌ ‌باشد‌ و چه‌ وساوس‌ شيطاني‌ ‌از‌ همين‌ باب‌ ‌است‌ زيرا خطور قلبي‌ اختيار بشر نيست‌ بغتة ميآيد و البته‌ منشأ دارد و منشأ ‌آن‌ ‌ يا ‌ إلهام‌ ملک‌ ‌است‌ ‌ يا ‌ وسوسه‌ شيطان‌ (و ثانيا) ‌در‌ مواقع‌ نزول‌ بلاء ‌ يا ‌ بشارت‌ بنعم‌ بصورت‌ بشري‌ نازل‌ ميشدند و مشاهده‌ ميشد مثل‌ حديث‌ ضيف‌ ابراهيم‌ هَل‌ أَتاک‌َ حَدِيث‌ُ ضَيف‌ِ إِبراهِيم‌َ المُکرَمِين‌َ ذاريات‌ ‌آيه‌ 24 ‌در‌ بشارت‌ باسحق‌ و مثل‌ نزول‌ ‌بر‌ لوط و خيال‌ سويي‌ ‌که‌ قوم‌ لوط ‌در‌ حق‌ ‌آنها‌ کردند و مثل‌ نزول‌ ‌بر‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و اله‌ و سلّم‌ بصورت‌ دحيه‌ کلبي‌ و نزول‌ محمود ملک‌ ‌در‌ بشارت‌ بتزويج‌ فاطمه‌ بعلي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ و مثل‌ نزول‌ ملائکه‌ ‌در‌ جنگ‌ بدر ‌براي‌ نصرت‌ مسلمين‌ و امثال‌ اينها و ‌اينکه‌ امر ‌در‌ تحت‌ اختيار انبياء نبوده‌ ‌هر‌ موقعي‌ بنحوي‌ ‌که‌ صلاح‌ ‌بود‌ خداوند نازل‌ ميفرمود و (ثالثا) ‌بر‌ فرض‌ ملائکه‌ ‌هم‌ نازل‌ ميشدند ميگفتند ‌از‌ کجا ‌که‌ اينها ملک‌ باشند شايد شياطين‌ باشند ‌ يا ‌ بعض‌ افراد بشر ‌که‌ ‌ما ‌آنها‌ ‌را‌ نمي‌شناسيم‌ (و رابعا) ‌بر‌ فرض‌ معلوم‌ ميشد ‌که‌ اينها ملک‌ هستند و ‌مع‌ ‌ذلک‌ ايمان‌ نميآوردند مستحق‌ عذاب‌ دنيوي‌ ميشدند و ديگر مهلتي‌ ‌از‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ نبود چنانچه‌ ‌در‌ ‌آيه‌ ‌بعد‌ تصريح‌ باين‌ موضوع‌ نموده‌.

آیات این صفحه