اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما يَأتِيهِم مِن رَسُول‌ٍ إِلاّ کانُوا بِه‌ِ يَستَهزِؤُن‌َ «11»
و نميامد آنها را از پيغمبري مگر آنکه بودند با و استهزاء ميکردند وَ ما يَأتِيهِم مِن رَسُول‌ٍ نکره در سياق نفي افاده عموم ميکند شامل جميع رسولان ميشود حتي آدم ابو البشر که سر سلسله انبياء بود آنهم گرفتار استهزاء قوم بود، زيرا عمر حضرت آدم تا زمان ولادت حضرت نوح گفتند باقي بود و هزار اولاد آورد و هر کدام از آنها در اينکه مدت هزارها اولاد آوردند علي التعاقب و مسلما قبل از نوح دستگاه بت پرستي رواج داشت، چنانچه از آيات وارده در قضاياي نوح استفاده ميشود و البته آدم و انبياء از ذريه او تا زمان بعث نوح بر دين حضرت آدم بودند و مشرکين از ذريّه آدم آنها را استهزاء ميکردند، بلکه صورت انبياء که رحلت کرده بودند ميگذاشتند و عبادت ميکردند و اينکه اساس شرک و استهزاء تا زمان حضرت رسالت بود (إِلّا کانُوا بِه‌ِ) بآن رسول که آمده بود آنها را (يَستَهزِؤُن‌َ) گاهي ميگفتند مجنون گاهي ساحر گاهي کذاب، گاهي مفتري، گاهي جن زده، گاهي دست بر دهان ميزدند و هو ميزدند غير از اذيتهاي بدني چه اندازه آنها را کشتند و چه اندازه حبس کردند و چه اندازه تبعيد کردند و چه اندازه آنها را ميزدند تا ضعف ميکردند و اينکه آيه شريفه اولا تسليت قلب مطهّر حضرت رسالت است که ظلمها و اذيتهايي که از مشرکين بآن بزرگوار وارد شد تحمل کند که سنگ بقدمهاي او ميزدند خاکروبه و شکمبه شتر به سرش ميريختند عبا بگردن مبارکش فشار ميدادند تا نفس حبس ميشد دور خانه‌اش را احاطه کردند که او را بقتل رسانند حتي بنا گذاشتند که ديگر با او و اصحابش نان و آب نفروشند که سه سال حضرتش در شعب ابي طالب با مؤمنين باو پناه برده بودند تا اينکه از ميانه آنها فرار کرد پس از آمدن بمدينه لشکر کشي کردند و جنگ بدر و احزاب و احد را بپا کردند و يک عده آنها بصورت ظاهر ايمان آوردند و باطنا منافق بودند و چه اذيتهايي بآن بزرگوار کردند تا از ميانه
جلد 12 - صفحه 14
آنها رحلت فرموده سپس با اهل بيت او صديقه طاهره امير المؤمنين حسن و حسين کردند آنچه کردند و آثار ظلم و نفاق آنها تا امروز بلکه تا ظهور حضرت بقية اللّه باقيست و تابعين آنها نسبت بهر يک از ائمه طاهرين چه کردند و در دوره غيبت چه اندازه بعلماء شيعه و بمؤمنين بآنها ظلم روا داشتند که آنها سوختند و ساختند و ميسوزند و ميسازند
(اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمّد و آل محمّد و آخر تابع له علي ذلک)
و بي جهت نيست که پيغمبر اکرم فرمود:
(ما اوذي نبي مثل ما اوذيت).