اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو فَتَحنا عَلَيهِم باباً مِن‌َ السَّماءِ فَظَلُّوا فِيه‌ِ يَعرُجُون‌َ «14»
و اگر بر فرض محال باز کنيم بر آنها دري از آسمان پس نظر ميکنند در آن درکه عروج ميکنند وَ لَو فَتَحنا عَلَيهِم باباً مِن‌َ السَّماءِ يعني پرده از مقابل آنها برداشته شود و ملکوت آسمان را مشاهده کنند، چنانچه بر حضرت ابراهيم مفتوح شد که ميفرمايد: وَ کَذلِک‌َ نُرِي إِبراهِيم‌َ مَلَکُوت‌َ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ وَ لِيَکُون‌َ مِن‌َ المُوقِنِين‌َ انعام آيه 75 و لکن اينها بعکس از مکذبين و کافرين ميشوند (فظلّوا) که نظر کنند عالم بالا را که بمنزله ظل‌ّ است براي آنها که زير آن هستند مثل وَ ظَلَّلنا عَلَيهِم‌ُ الغَمام‌َ اعراف آيه 160 (فيه) مرجع ضمير سماء است (يعرجون) يعني ميخواهند بآسمان صعود کنند و عروج کنند يا مشاهده ميکنند که ملائکه صعود و نزول دارند ولي با اينکه انفتاح مع ذلک ايمان نميآورند و حمل بر خيالات و سحر و شعبده بازي ميکنند و انبياء را ساحر ميگويند چنانچه ميفرمايد: