تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِيها مَعايِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ «20»
وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِيها مَعايِشَ: و قرار داديم براى شما در زمين اسباب زندگانى، يعنى آنچه قوام عيش شما باشد از مطعم و ملبس و مسکن براى شما مقرر ساختيم. وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ: و نيز قرار داديم براى شما را که نيستيد شما مراورا روزى دهندگان، يعنى اولاد و خدام و مماليک و غير آنها از حيواناتى که توهم مىشود که روزىخور شما هستند نه ما. هر يک از اين آيات، شخص عاقل را برهانى است بر قدرت آفريدگار.