تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ «28»
«1» منهج الصادقين، جلد 5، صفحه 159.
«2» همان مدرک.
جلد 7 - صفحه 101
بعد از آن بيان خلقت و شرافت آدم أبو البشر را فرمايد:
وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ: و بياد بياور اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم زمانى را که خطاب فرمود پروردگار تو ملائکه را. إِنِّي خالِقٌ بَشَراً: بتحقيق من آفريننده‌ام بشرى را. آدم را بشر نامند به سبب آن که پوست بدنش ظاهر است و پشم و مو او را نپوشيده. مِنْ صَلْصالٍ: از گل خشک که به دست زدن آن را صدائى باشد پيش از آنکه آتش به او برسد. بنا به قولى بدبو باشد. مِنْ حَمَإٍ:
از گلى که به زيادى در آب ماندن رنگ برگشته. مَسْنُونٍ: مصور شده.