اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَسَجَدَ المَلائِکَةُ کُلُّهُم أَجمَعُون‌َ (30)
پس سجده کردند ملائکه کل ملائکه جميع آنها.
(حکاية) در زمان سلطان محمود غزنوي گفتند يک روز در حضور تمام وزراء و امراء و اجزاء دولتي يک دانه گوهر از جواهرات خزينه درآورد و بدست يکي از وزراء داد و گفت قيمت اينکه چه قدر است يک قيمت سنگيني روي او گذارد گفت بر زمين زن او را بشکن گفت من همچو خيانتي بدولت نميکنم گفت بديگري ده او قيمت بيشتري تعيين و در شکستن بهمان عذر متعذر شد و همين نحو گردش کرد تا بدست أياز رسيد او قيمت را بسيار بالا برد و گفت گوهر بي‌قيمت است سلطان گفت بشکن محکم بر زمين زد و شکست تمام اعضاء مملکت باو برگشتند که چرا چنين کردي جواب داد آنچه را که شما شکستيد بيش از اينکه قيمت داشت گفتند چيزي نشکستيم گفت: امر سلطان را شکستيد بيش از اينکه قيمت داشت گفتند چيزي نشکستيم گفت: امر سلطان را شکستيد فَسَجَدَ المَلائِکَةُ سجده ملائکه از جهاتي بود.
يکي آنکه معصوم بودند و خردلي مخالفت أمر الهي را نميکردند، ديگر آنکه خلقت آنها از نور بود و مطلع بعالم انوار بودند و انوار مقدسه انبياء و اوصياء آنها را مشاهده کرده بودند که چه بسيار از انوار ملائکه بالاتر است و حق
جلد 12 - صفحه 31
تعظيم دارد، ديگر آنکه خداوند را حکيم علي الاطلاق و عادل من جميع الجهات ميدانستند لذا سجده کردند کُلُّهُم أَجمَعُون‌َ از حمله عرش و سادات ملائکه مثل چهار ملک جبرائيل ميکائيل اسرافيل عزرائيل و من دونهم بدون استثناء احدي از آنها.