پیام‌های تفسیر نور

1- آفرينش انسان، کامل و متعادل است. «سَوَّيْتُهُ» 2- سجده فرشتگان، بخاطر دميده شدن روح خدا بود. «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا» تن‌آدمى شريف است به جان آدميّت‌ نه همين لباس زيباست نشان آدميّت‌ 3- انسان، موجودى است دو بُعدى و در هر دو بُعد کامل است. در بُعد مادّى، «سَوَّيْتُهُ» در بُعد معنوى، «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» 4- انسان، مظهر تجلّى بعضى صفات خداوند است. «مِنْ رُوحِي» 5- معنويّت، نياز به تن و مَرکَب مادّى دارد. سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ‌ ... 6- کسانى‌که حاضر نيستند در صفوف سجده‌کنان باشند، روح ابليسى دارند. إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى‌ ... 7- گرچه سجود و رکوع يک ارزش است، ولى اگر همراه با رکوع و سجود ديگر نمازگزاران باشد ارزش کامل‌ترى دارد. «1» «مَعَ السَّاجِدِينَ»