اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ المُتَّقِين‌َ فِي جَنّات‌ٍ وَ عُيُون‌ٍ (45)
محققا متقين در بهشتها و چشمه‌ها هستند (إِن‌َّ المُتَّقِين‌َ) جمع محلّي بألف و لام است دلالت بر عموم دارد شامل جميع أهل تقوي ميشود و از براي تقوي مراتب بسياري هست که در مجلّد اول آيه اولي سوره بقره در کلمه (هُدي‌ً لِلمُتَّقِين‌َ) مفصلا بيان شد که مرتبه اولي تقوي از عقائد فاسده و مذاهب باطله است که مرادف با ايمانست، و مرتبه اعلي تقوي از توجه بغير خدا است في جميع الأحوال که خاص بمعصومين است، و بينهما متوسطات.
جلد 12 - صفحه 44
(فِي جَنّات‌ٍ) يعني هر قسمتي از متقين در يکي از اينکه جنات بمقدار قابليت مورد عنايات حق ميشوند چنانچه اشاره شد (وَ عُيُون‌ٍ) مراد اينکه نيست که در چشمه‌ها باشند براي آنها چشمه‌هاييست که از پاي قصرهاي آنها نهرهايي از آن چشمه‌ها خارج ميشود و جاري ميگردد و آنها چهار است، چنانچه ميفرمايد:
فِيها أَنهارٌ مِن ماءٍ غَيرِ آسِن‌ٍ وَ أَنهارٌ مِن لَبَن‌ٍ لَم يَتَغَيَّر طَعمُه‌ُ وَ أَنهارٌ مِن خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّارِبِين‌َ وَ أَنهارٌ مِن عَسَل‌ٍ مُصَفًّي محمّد صلّي اللّه عليه و اله آيه 17.