اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ادخُلُوها بِسَلام‌ٍ آمِنِين‌َ (46)
خطاب بمتقين است (که داخل شويد در آن بهشت‌ها با سلامت و ايمن باشيد از عذاب الهي) اينکه خطاب در روز قيامت موقعي که تمام در صحراي محشر جمع ميشوند بتمام متقين بجميع درجات تقوي ميشوند که (ادخلوها) و اينکه امر نه وجوب دخول را دلالت دارد نه استحباب و لو اينکه در اصول معين شده که ظاهر امر وجوبست، بلکه مراد اجازه در دخولست چون مادامي که اجازه صادر نشده احدي حق دخول ندارد و فقط اجازه مختص بأهل تقوي است يعني غير مؤمن هر که باشد و هر چه باشد مقصر، يا قاصر حق دخول ندارد چه استحقاق عذاب داشته باشد چه نداشته باشد، فقط اطفال مؤمنين همين نحوي که در دنيا تابع اشرف ابوين هستند و احکام مؤمن بر آنها جاري ميشود در قيامت هم بتبع اشرف أبوين داخل در بهشت ميشوند ولي اطفال کفار چون تکليف نداشتند بتبع پدر و مادر داخل جهنم نميشوند بلي در دنيا تابع آنها هستند در أحکام کفر (بسلام) ممکن است مراد سلامتي از کليه آفات و بليات حتي موت باشد که دليل بر خلود است، و ممکن است تحية و درود باشد چنانچه ميفرمايد:
تَحِيَّتُهُم فِيها سَلام‌ٌ إبراهيم آيه 23.
تَحِيَّتُهُم يَوم‌َ يَلقَونَه‌ُ سَلام‌ٌ احزاب آيه 43.
(آمنين) از عذاب الهي و غضب پروردگاري و سخط خداوندي.
45