اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لا يَمَسُّهُم فِيها نَصَب‌ٌ وَ ما هُم مِنها بِمُخرَجِين‌َ (48)
تماس نميکند آنها را تعب و مرضي در آن بهشتها و نيستند آنها در آن بهشتها بخارج شدگان (لا يمسهم) مس‌ّ إلصاق شيئيست بشي‌ء (فيها) مرجع ضمير جنات است که در آيه قبل ذکر شده (نصب) نصب در آيات شريفه و أخبار بمعاني بسياري اطلاق شده فَإِذا فَرَغت‌َ فَانصَب انشراح آيه 7 بمعني اقبال و توجه در دعاء است وَ إِلَي الجِبال‌ِ کَيف‌َ نُصِبَت غاشيه آيه 19 بمعني برافراشته شده (بنصب و عذاب) ص آيه 40 بمعني رنج و تعب و در اينکه آيه بهمين معني اطلاق شده وَ الأَنصاب‌ُ وَ الأَزلام‌ُ رِجس‌ٌ- الآية مائدة آيه 92 بمعني بتهاي مشرکين أُولئِک‌َ لَهُم نَصِيب‌ٌ بقره آيه 198 بهره و سهم است.
عامِلَةٌ ناصِبَةٌ غاشية آيه 3 رنج کشنده.
و اما در اخبار ناصبي کسي را گويند که عداوت علي عليه السّلام يا ائمه اطهار را داشته باشد که سه طبقه از مسلمين کافر و نجس هستند نواصب و خوارج و غلات و در بعض أخبار نواصب را گفتند کساني که عداوت شيعيان را داشته باشند در مجمع البحرين از حضرت صادق عليه السّلام نقل کرده فرمود:
ليس النّاصب من نصب لنا أهل البيت لأنّه لا يجد رجلا يقول: أنا أبغض محمّدا و آل محمّد و لکن النّاصب من نصب لکم و هو يعلم انکم تولّونا و انتم من شيعتنا)
(و ما هم) نيستند متقين بجميع مراتبهم پس از دخول در جنة (منها) در آن بهشتها که داخل شده‌اند (بمخرجين) دليل بر خلود است که هر که داخل بهشت شد ديگر مرگ ندارد و نعم بهشتي هم زوال ندارد و ابد الآباد متنعّم هستند، چنانچه کفار هم در عذاب و جهنم مخلّد هستند و خلود از ضروريات دين و نصوص قرآنست.