اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ أَ بَشَّرتُمُونِي عَلي أَن مَسَّنِي‌َ الکِبَرُ فَبِم‌َ تُبَشِّرُون‌َ (54)
ابراهيم فرمود: آيا بشارت باولاد بمن ميدهيد با اينکه رسيده است مرا پيري و هرم که بر حسب طبيعت محال است اولاد پيدا کنم، پس بچه مدرکي بمن بشارت ميدهيد حضرت ابراهيم انتظار يک همچه موهبتي داشت، چنانچه در سوره صافات عرض ميکند.
رَب‌ِّ هَب لِي مِن‌َ الصّالِحِين‌َ فَبَشَّرناه‌ُ بِغُلام‌ٍ حَلِيم‌ٍ آيه 98 و 99.
لکن بر حسب قواعد طبيعي چون محال عادي بود قال‌َ أَ بَشَّرتُمُونِي عَلي أَن مَسَّنِي‌َ الکِبَرُ با اينکه عيالش هم عاقر و نازا بود مانع در طرفين بود (فبم تبشرون) استفهام از حقيقة امر است که خداوند بقدرة کامله خود بر خلاف عادت و طبيعت إفاضه ميفرمايد، چنانچه آتش نمرود را سرد و سلامت فرمود يا باسباب ظاهريه و قواعد طبيعيه است لذا جواب دادند.