تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (73)
بعد از آن اخبار فرمايد از کيفيت قوم لوط:
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ: پس فرا گرفت ايشان را فرياد عظيم. مُشْرِقِينَ:
وقت برآمدن آفتاب. ابتداى عذاب وقت طلوع صبح، و تمام آن وقت برآمدن
جلد 7 - صفحه 132
آفتاب بود، زيرا جبرئيل زمين را با اهلش برکنده و به آسمان بلند نموده و سرنگون کرد، بعد صيحه عظيمى بر ايشان زد، پس جميع بين مصبحين و مشرقين، به اعتبار ابتدا و انتهاء باشد.