تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَجَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ (74)
فَجَعَلْنا عالِيَها سافِلَها: پس قرار داديم روى آن شهرها را زير آن، حاصل آنکه زير و رو کرديم تمام شهرهاى قوم لوط را با اهلش. وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ: و بارانيديم بر ايشان. حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ: سنگهائى از گل پخته شده به آتش جهنم که اسامى قوم بر آن نوشته شده بود.
واقعه عذاب: از آيات شريفه ظاهر مى‌شود که سه عذاب بر قوم وارد شد:
1- زير و رو شدن. 2- صيحه. 3- باريدن سنگهاى جهنمى بر آنان.
تفسير رازى: روايت شده که پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: به جبرئيل گفتم مرا خبر ده از قوّت خود. گفت: خداى تعالى مرا قوتى مرحمت فرموده که هفت شهر لوط را از بيخ برکندم و به زير پر گرفته به هوا بلند نمودم، به حدى که آواز مرغان ايشان را اهل آسمان دنيا بشنيدند، آنگاه آن را برگردانيدم و زير و رو نمودم. «1» أبو سعيد خدرى: آنها که عمل قوم لوط کردند از چهل نفر کمتر بودند، حق تعالى چهل هزار هزار مرد را هلاک فرمود، براى آن که امر به معروف و نهى از منکر نمى‌کردند. فرمود: لتأمرنّ بالمعروف و لتنهون عن المنکر او ليعمکم اللّه بعذاب. «2» يعنى: بايد امر به معروف و نهى از منکر نمائيد، و الّا فرا گيرد عذاب
«1» بحار الانوار، جلد 12، صفحه 152، حديث 7، (با اندکى اختلاف به نقل از علل الشرايع)
«2» بحار الانوار، جلد 100، صفحه 85، حديث 57.
جلد 7 - صفحه 133
خدا تمام شما را.
ابو بکر عباس گفت که از حضرت باقر عليه السّلام پرسيدم که در عهد لوط، زنان را خداى تعالى به گناه مردان گرفت؟ فرمود: نه، چنانچه مردان به مردان مشغول بودند، زنان به زنان مشغول بودند.