تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَجَعَلْناها نَکالاً لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ (66)
ترجمه
پس قرار داديم آنها را عبرت براى حاضران در زمان آنها و کسانيکه ميايند بعد از آنها و پند از براى پرهيزکاران..
تفسير
خداوند آن مسوخ را عقوبت قرار داد براى گناه حاضر آنها که بآن مستحق عقوبت شده بودند يعنى صورت آنها عقوبت نفسشان شد و موجب ردع نمود براى آنانکه مشاهده نمودند آنها را بعد از مسخ شدن و براى آنانکه ميشنوند حکايت آنها را بعد از اين تا مرتدع شوند از مثل افعال آنها و موعظه و پند باشد براى پرهيزکاران و در مجمع از حضرت باقر و صادق (ع) قريب به مضمون ترجمه را نقل نموده است و بنا بر اين کلمه ما در هر دو مورد به معنى من است باعتبار معدود و نکال به معنى عقوبت و بنا بر آنچه در تفسير ذکر شد کلمه ما در اول بظاهر خود محفوظ است و در ثانى به معنى من است و نکال در اول به معنى عقوبت و در ثانى به معنى ردع است چون عقوبت را هم که نکال ناميدهاند براى آنستکه رادع از معصيت است و ممکن است گفته شود مراد آنستکه قرار داديم آنصورت ممسوخه را عقوبت براى گناهان سابقه و لاحقه آنها و بنابراين ظواهر الفاظ محفوظ است ولى انصاف آنستکه معنى منقول در مجمع الطف است و اللّه اعلم.